Op het moment dat we de auto huurde, maar ook al tijdens de voorbereiding, werden we gewaarschuwd voor het fenomeen ‘road train’. Op het moment dat we de eerste ook daadwerkelijk zagen wisten we dat we deze big boys serieus moesten nemen. Stel je zo’n vrachtauto voor ‘met een neus er aan’. Zo’n hele grote. Daar hangt een trailer aan met 3 assen. Daar hangt nog een trailer aan. En nog een, en nog een. We hebben ons laten vertellen dat de grootste train 82 wielen kan hebben… Geen idee hoeveel het in totaal weegt, maar 1) het gaat niet aan de kant en 2) als het al stopt doet het er zo’n 2 kilometer over om dat te bereiken. Nee, ook onze 2000 kilo wegende Outlander is kinderspel vergeleken met deze monsters. Er zijn verschillende soorten.
Die wij hebben gezien zijn zink-slib vervoerende trains die het slib uit de zinkmijnen rondom Tennant Creek vervoeren richting (bijvoorbeeld) Karumba, brandstof vervoerende trains, die de pompstations voorzien van voorraad, cattle trains (die met name in de nacht rijden om de dieren een prettige laatste rit naar het slachthuis te geven) en de ‘allegaartjes’, die een aantal verschillende ladingen vervoeren, op verschillende trailers. Er zijn twee situaties: een roadtrain komt je tegemoet of je wilt een roadtrain inhalen. In het eerste geval verminder je snelheid, gaat zover als je kan of durft tegen of in de berm rijden, houdt het stuur goed vast, wacht op het vriendelijke zwaaien van de chauffeur die het oprecht waardeert dat hij niet degene is die aan de kant moet, sluit je ogen en wacht tot het voorbij is. Met een beetje geluk is alles na een paar seconden nog heel.
Inhalen is iets makkelijker. Op een gegeven moment heeft de trucker wel door dat er een auto achter hem rijdt die voorbij wil. Als de trucker denkt dat dat veilig kan, knippert hij even, je drukt het gaspedaal tot op de bodem in (je moet namelijk zo’n 50 meter inhalen), de inhaler zwaait even voor de moeite en je bent veilig. Beide acties zijn niet zonder gevaar, daar een dergelijk groot aantal wielen nog wel eens wat grind en andere zooi willen opspatten. Een ster in je voorruit is hier gemeengoed! Overigens zijn de trains stuk voor stuk plaatjes om te zien en altijd spik en span schoon. Ook wel logisch, als je weet dat de mannen meestal maanden onderweg zijn…
Road trains
Filed under: Australia 2015