De reis naar Flagstaff brengt ons eerst in Alpine, Arizona. Het leidt ons door de staat New Mexico, waardoor we éin-de-lijk Texas verlaten. Texas is een enorme staat in de US en we hebben ongeveer de hele ondergrens gezien van Houston naar El Paso. New Mexico is een prachtige omgeving om doorheen te rijden. Onze eerste stop is ‘Silver City’, om Sal uit te laten in een bijzondere speeltuin. Silver City heeft een zweem van oude cowboys gemixed met moderne artifarti en in de speeltuin is dat goed te zien. Er zijn overal mozaiken die door lokale kunstenaars en door de schoolkinderen werden gemaakt. De speeltuin is ooit door die schoolkinderen bij elkaar ‘gespaard’, daarna per ongeluk door vuurwerk afgebrand, opgebouwd, door vandalisme afgebrand en vervolgens met meer brandwerend materiaal vernieuwd. Het is er wel snikheet maar gelukkig is het bewolkt en hoeven we niet intensief te smeren. Sal vindt al snel een jongetje om mee te spelen en al snel klimmen, rennen, glijen en communiceren ze zo goed ze kunnen. We willen eigenlijk wel een beetje doorrijden maar dit is te mooi om af te breken.

Gelukkig hebben de ouders van dit jongetje niet zo’n last van het 15-minuten-syndroom uit post ‘El Paso’ dus kunnen we lekker laat op de dag nog wat inkopen gaan doen bij de Walmart. En áls we die Walmart willen uitlopen worden we opgewacht door een intense berg regen gecombineerd met een harde wind. We wagen de gok, rennen naar de auto, gooien alles er in, de wind blaast de invaliden-parkeer-kaart naar buiten, die we móeten redden want het biedt ons heel veel gemak, Hannah vindt hem, de papieren zakken met boodschappen scheuren door de nattigheid maar alles is uiteindeljk binnen en we kunnen even lekker wat eten. Het blijft ‘amazing’ hoeveel water er nu weer naar beneden komt.

Als we Silver City uit zijn rijden we richting het Gila National Forest. Tijdens het rijden zitten we eigenlijk altijd in de airco met de ramen dicht maar de temperatuur daalt hier met sprongen (naar zo’n 15 graden) en we zetten de ramen open. Wat een heerlijke geur van dennenhout komt er de auto binnen, de omgeving is prachtig en de weg super rustig. Na een ontspannen tocht komen we aan bij het RV park. De receptie is al verlaten en we worden door een paar gasten geholpen met het vinden van een plekje.

Behalve dat we de volgende ochtend een leuk gesprek hebben met de buren (die hier komen om de hitte van hun normale habitat te ontsnappen) valt er verder over deze plek niet zoveel te vertellen. Oh, maar laten we de 81-jarige Nederlanders niet vergeten die hier als ‘escapies’ wonen; geen huis meer hebben maar gewoon lekker in hun RV verblijven!