Het laatste stuk van de reis komt in zicht. Nu we hard op weg zijn naar Vancouver Island komt ook het afscheid van de auto en daarmee ook het kamperen in zicht. Om dat vooruitzicht iets te verzachten duiken er in eens in de verte twee humpback whales op. Wel heeeeel ver maar de captain heeft ze duidelijk aangekondigd. We zien voornamelijk de staartvinnen en af en toe een grote fontein water uit het gat op hun rug. We doen die avond weer ons best om gezond te eten, wat echt niet makkelijk is, maar weten toch met macaron en salade er nog iets van te maken. Ik ben denk ik 5 kilo aangekomen … Er staat ons een interessante avond te wachten want we komen aan om 23:00 maar willen wel nog even slapen. Dat lukt niet, waardoor we een beetje brakkig rond 23:30 bij onze cabin aankomen. Met het einde in zicht ga ik ook de stal ruiken, waardoor het met begint tegen te staan om nog al te veel te rijden. Van Port Hardy naar Swartz Bay is het nog een kleine 600 km rijden, en we besluiten om snel nog eens terug te komen om Tofino te bezoeken en al de andere mooie dingen die dit eiland (groter dan Nederland) te bieden heeft. We rijden door een heel ander landschap richting het zuiden. Veel meer loofbomen, roofvogels, kleinere highway met meer bochten, iets drukker en … veel zon. De zomer is eindelijk begonnen in Canada! Blijkbaar betekent dat ook minder muggen want als we in Nanoose Creek aankomen en met gevaar voor eigen leven de afrit vanaf de highway naar de camping hebben genomen zijn er daar heel erg weinig van. En gelukkig ook niet die vleesetende black flies die ons in Port Edward bijna opvraten en dikke bulten achterlieten. Maar hoe leuk, weer een camping met de long-stay dudes en dudinnen. We worden ontvangen door Arendina Jantina de Jong aka ‘Diane Champion’. Een van oorsprong Nederlandse dame die ooit trouwde met een Canadees. Op de vraag ‘Why are you always so happy in the morning?’ antwoord ze met doorrookte stem ‘Well, because I’m a happy camper, haargh, haargh, haargh’. Ze is niet de gastvrouw, dat is een gezellige, zeer vriendelijke man die ons een lading tips en brandhout voor de avond bezorgt. Hij rijdt lekker rond op zijn golfcar over de minicamping die eigenlijk van zijn vrouw is. De plek is lekker groot en voor we het weten ligt het mooiste stukje vlees te ronken in bed en het lekkerste stuk op het houtvuur klaar te grillen.

De dag daarna spenderen we in Parksvlle ‘aan het strand’. Lekkere zilte lucht, vette playground, lekkere ijsjes en eindelijk filmen we een lopende Sal. Eigenlijk hadden we dat al eerder gedaan in Telkwa maar toen viel hij aan het einde met zijn kop tegen de deur. Niet iets om te delen … We besluiten om bij ons originele plan te blijven om via Victoria naar Swartzbay te rijden. Onderweg lunchen we (toch wel, nadat ik eerst eigenlijk alleen koffie haalde) bij het Malahat Chalet, een geweldige plek met schiterend uitzicht over een meer. We schuiven aan naast een drietal politie agenten die ons hopelijk niet later een boete hebben bezorgd toen we iets te hard langs de controle reden! De ferry van Swartz Bay naar Tsawwassen duurt misschien maar anderhalf uur, al snel volgt bericht van de captain. Orca’s aan bakboord! Imponerende beesten die je maar lastig goed op de foto krijgt. Verder is mijn rolstoel een attractie voor alle kindertjes op de ferry en komen we een binkie tegen dat de oudere broer van onze rockstar kon zijn (zij het dat Sal met een Metallica- en deze met een Harley Davidson shirt loopt)  Beetje moeilijk gedoe bij het inchecken in het hotel (geen accessible room beschikbaar en geen crib) maar uiteindelijk een kamer met bad (hard nodig!) en twee grote bedden geregeld. Weer super aardig personeel, we krijgen veel tips.

De volgende ochtend (woensdag) wordt de auto opgehaald en nadat ik hem een beetje heb uitgeveegd komt Brian van Roam Free hem halen. Gelukkig doet hij niet moeilijk over het terugbetalen van de lekke band. We maken een mooie rondwandeling door de stad en komen, weer, bij een super playground. Ons schedule is een beetje in de war dus eten we ‘s avonds half half nadat ik mezelf de heuvels naar het hotel heb opgewerkt. Beetje exercise! Vandaag, donderdag, was de laatste echte dag in Canada, die we hebben gebruikt om het prachtige aquarium van Vancouver te bezoeken en tijdens de twee taxiritten iets van de stad te zien. Zelfs de voor deze stad controversiele Trump tower….  Morgen reizen, 12 uur vliegen, twee uur wachten, maar 9 uur vooruit in de tijd. Dat zal gek zijn.