Op woensdag staat de gondel in Lake Louise op het programma. Voordat we dat kunnen doen moeten we echt de was doen. De rompers zijn op, alle broeken vies gespeeld en wij kunnen ook wel wat schoons gebruiken. Even een schrikbeeld dat we weer richting Banff moeten om de was te doen, maar het blijkt dat bij het hotel in de buurt ook een paar wasmachines staan. Als de was is gedaan (2.5 euro totaal, een koopje) en de spullen in de droger zitten doen we een illegaal tukje op de parkeerplaats, gevolgd door een late lunch bij de bakker. Lekkere pizza slicess en pepperoni bagels. Op de calorieen letten is hier een uitdaging… Overal zit suiker in, overal te veel zout en je krijgt sowieso veel te veel. Koffie kan je beter zelf zetten, want de bonen zijn even door het water heen gevolgen, in plaats van het water even lekker tussen de bonen door geperst. Maar goed, om Nick Dundee uit de film Crocodile Dundee te quoten: ‘It tastes like shit but it keeps you living’. Als we alledrie weer up and running zijn haasten we ons naar de gondel. We zijn net op tijd voor de laatste rit omhoog, ze houden de gondel nog even voor ons vast omdat we met een omweg naar de ingang moeten. De ‘flight’ omhoog is indrukwekkend en het uitzicht fantastisch over dit deel van het Banff National Park. Overal bergen, overal sneeuw, we zien Lake Louise, bomen zover het oog reikt. Helaas hebben we niet zoveel tijd om te genieten want we moeten alweer terug met de laatste gondel naar beneden. Grappig om je voor te stellen dat hier in de winter wordt geskie’t en er ergens in de buurt grizzly’s en blackbears rondneuzen. We zien ze (nog) niet, ondanks dat we op de radio’s van de rangers horen dat er bij een van de hekken een grizzly aan het ‘hanging out’ is. Als we naar beneden rijden met de auto proberen we hem te spotten maar we zien hem niet.

Aan een van de hike gidsen vragen we waar het goed eten is. Lake Louise is een klein toeristendorpje, maar er zijn een paar restaurantjes. The Old Train Station is iets te sjiek voor ons, maar de Post Hotel Pub past precies. Burgers, Caesar Salad, wat gestoomde groenten en tagliatelli. Met een ‘lokaal’ biertje er bij smaakt het goed. Als we weer op de camping zijn stoken we al het hout op wat we nog hebben en duiken er in om een ijskoude nacht (2 graden buiten) tegemoet te gaan.

Op donderdag rijden we rond 10:30 richting Jasper. We hebben nog geen slaapplek en besluiten om in de buurt van Jasper een cabin te zoeken. Maar voordat we daar aankomen staan er allemaal auto’s stil op de weg. En jahoor, daar zijn ze … Blackbears! Heel rustig lopen ze aan de kant van de weg naar eten te zoeken, zonder zich iets aan te trekken van al het toeristengeweld om hen heen. En ja, ze zijn heeeeel zwart en heel mooi om te zien. Uit het niets duikt een ranger in een pickup op die ons vertelt dat we toch vooral niet aan de andere kant van de weg kunnen parkeren. Jaja mevrouw, het kan wel maar het mag niet. Ze heeft wel gelijk want het is een drukte van jewelste op de enige highway die hier in de wijde omtrek te vinden is. Even verderop is er nog een, waar we een iets betere foto van kunnen nemen.

We komen langs de Columbia Icefield, een enorme gletjser. Helaas hadden we twee dagen van te voren moeten reserveren als ik ook in de speciale truck de gletsjer op wilde (weer die groepen chinezen die de boel bezetten), dus houden we het bij de skywalk iets verderop. 280 meter boven de grond, met een glazen bodem biedt dit een adembenemend uitzicht over de vallei beneden ons. Je staat ongeveer 30 meter buiten de rand van de berg, met dus niets onder je. Na een telefoontje weten we dat 50km verderop in Sumwapta Falls er kamers vrij zijn, dus rijden we vol verwachting die kant op. Het is er ok, maar het zijn niet echt de beloofde cabins en het is schrikbarend duur. Maar we kunnen wel even in bad,de modder van ons afwassen en een nachtje in een echt bed slapen. Dat is ook wat waard. Sal kan lekker op de veranda rond scharrelen en met ons lachen en stoeien. We spreken nog een Australier die op rondreis is. De volgende ochtend brengen we een bezoekje aan de falls zelf. Met donderend geweld stort het water zich naar beneden. Wat een enorme berg water komt hier naar beneden. Het is even een steile klim naar beneden en omhoog maar dan heb je ook wat. Gelukkig zijn er genoeg mensen die wel even willen helpen.

We komen na een korte rit van 50km door een prachtig landschap aan in Jasper, waar we eerst even …. lunchen, strollen down the boulevard, wat informatie inwinnen over de activiteiten en boodschappen doen voor op de firepit. Ik vind het echt een ‘cool dorp’, voel me er wel thuis. Ongelooflijk dat het hier in de winter totaal ondersneeuwt. De firepit gaat die avond niet door, het begint te plensen van de lucht. We vluchten de shelter in en maken het vuur aan in de antieke oven die er staat. Eerste resultaat: een totaal doorrooktte shelter door het iets natte hout en de niet goed werkende schoorsteen, tweede resultaat een heet genoege oven om het eten (aardappeltjes, paprika, courgette, biefstukje) op klaar te maken. Wie heeft er gas nodig hier? Ondanks de kou speelt Sal er lustig op los en heeft het naar zijn zin met de andere kindjes die er zijn. Gelukkig kunnen ook de andere mensen die er zijn even oppassen zodat wij even ‘rustig’ kunnen eten. De tijd gaat vlug, dus na het opruimen duiken we al snel de auto in voor weer een nachtje van 5 graden.

De zaterdag gaat heel ontspannen. We slapen inmiddels bijna elke dag uit tot 8:30, ontbijten, spelen, hakken hout, slapen, douchen, en maken ons klaar om naar de gondel in de buurt van de camping te gaan. Het is het wachten waard. Na een korte flight van een minuut of 7 worden we boven begroet door een immens uitzicht. Het is koud, maar absoluut schitterend. Zover het oog kan zien bergen, vallei-en, meertjes, riviertjes, sneeuw. We zien de gondel weer in de diepte verdwijnen. Er lopen wat ground squirrels rond, zelfs op deze hoogte! Gelukkig is het vandaag droog, dus nadat we boodschappen hebben gedaan kan het vuur aan en het diner bereid. Gepofte aardappels, courgette, paprika, groene asperges en een gegrild stukje varkensvlees. Heerlijk!