Naar Vancouver

We zijn weer kort in Winnipeg om lekker op tijd te zijn om de vlucht naar Vancouver te nemen. In het hotel is een fantastische Pirates Playground waar we de middag doorbrengen. ‘s Avonds eten we in het hotel, nadat we nog de nodige inkopen hebben gedaan bij de supermarkt aan de overkant. Downtown Winnipeg hebben we niet gezien 😉 Na een best ok nacht pakken we de spullen in, tanken, en rijden naar de airport. De controle van de auto is een beetje een wassen neus, in de donkere garage kan je eigenlijk niet zien of een auto schade heeft of niet. Ondanks dat we de Passat maar een paar dagen hadden is deze stoffig en lekker ‘gebruikt’ achter in. De nieuwe ultra vouwbare buggy doet het ook super. Geen gedoe met grote wielen en veel buizen achterin. Misschien dat we het in Banf en Jasper betreuren, maar dat zien we dan wel weer.De vlucht naar Vancouver duurt slechts 2.5 uur, maar door het tijdsverschil komen we bijna weer op hetzelfde tijdstip aan. Ik merk dat dat wel invloed heeft op de beleving van de dag. Onze kleine rockstar is er ook wel een beetje van in de war, maar heeft de hele vlucht liggen tukken. En wat een aandacht krijgt hij zeg, ongelooflijk. We nemen een taxi van de airport naar het ‘Quality Hotel Airport South’. Uhuh, quality hotel. Het kan er maar net mee door voor het bedrag dat we hebben betaald. Gelukkig zijn de bedden schoon en hebben ze een crib voor Sal. Plus, wat later blijkt, het ontbijt bestaat uit ‘licht’ materiaal, en niet alleen maar vette meuk. We drinken een biertje in de Irish Pub aan de overkant. ‘We only recently allowed minors’, klinkt het als we om een kinderstoel vragen. We proberen maar zo verantwoord mogelijk wat paprika en brood te voeren 😉We lijken midden in het China Town van Vancouver/Richmond terecht te zijn gekomen. Overal naast Engelse ook Chinese teksten op de muren, borden, kaarten, etc. De mall die we bezoeken is overweldigend groot, maar het geeft Sal de gelegenheid om even lekker rond te kruipen en zijn energie kwijt te kunnen. Het is geen ‘zittertje’, wordt maar weer bevestigd. Gelukkig is er vanaf morgen 1 ding dat hetzelfde blijft voor hem en dat is de auto waarin we rijden en slapen. Op het moment dat ik dit schrijf wachten we op de auto. Vanmiddag/straks doen we nog wat inkopen bij de thrift shop (2e hands winkel) en rijden we naar Bellingham (USA!) voor de laatste meet and greet met oude bekenden van de komende weken.