Vrijdag 6 november rijden we weg uit Karumba. Voor de boeg liggen de eerste 100 kilometer echte dirtroad. Het plan is om via ‘Burke en Wills Roadhouse’ op het kruispunt bij Fourways en Gregory Downs naar Lawn Hill te rijden om uiteindelijk bij resort Adels Grove te kunnen komen. Het roadhouse is een fantastische plek. Truckers lopen in en uit, touristen er doorheen. Vriendelijke bediening, ranzige toiletten. Elk roadhouse heeft zijn eigen kledinglijn, elk roadhouse verkoopt koelkastmagneten, elk roadhouse een unieke plek waar mensen elkaar ontmoeten. Vergeet niet dat de volgende plek met mensen vaak 250 km ver weg ligt, en het leven van de mensen die er werken zich dus op deze paar honderd vierkante meter afspeelt. Het stuk van Gregory Downs naar Adels Grove is een oranje gestippelde lijn, op de kaart een categorie onder ‘4WD required’. Ondanks dat onze Outlander geen 4WD is (we zagen er wel een vandaag) komen we goed door de dirtroad heen. Het eerste deel is makkelijk, tegen het einde van de weg, zo’n 90km later, hebben we flink wat plassen en kuilen gehad. De auto ziet er uit zoals hij er uit hoort te zien: onder de modderspetters op de lak en de wielkasten vol met klonten klei. Later even wassen voor we hem weer inleveren.
Als we na een mooie tocht aankomen bij Adels Grove besluiten we om voor twee nachtjes een ge-airconditionede cabin te nemen, maar besluiten om niet mee te doen met het avondeten en ontbijt. We hadden namelijk in Normanton al (bevroren) rumpsteak meegenomen, wat voor twee avonden meer dan genoeg is. En, jawel, daar wacht de houtbarbeque! We verzamelen hout in de omgeving en onder het toeziend oog van de wel-dinerende mensen komt onze steak sissend en rokend op onze borden te liggen aan de picknicktafel. We high-fiven omdat het ons deze vakantie erg goed lukt om de kosten normaal te houden, zonder dat we minder genieten van alles wat er te doen is. (Behalve de dure auto dan) Maar soms moet je ook creatief zijn; ik tik dit verhaal in Yulara waar we op de camping staan, maar we hebben ons naar binnen gewurmd in het hotel, een paar drankjes besteld en al heerlijk in het zwembad gelegen….
Op zaterdag slapen we voor ons doen uit en na een lekker ontbijtje en het doen van de was (droog in 10 minuten aan de lijn met de geleende knijpers van Bev) huren we een kano om een deel van het Lawn Hill National Park te bekijken. Het is bloody-hot, we hebben ons goed ingesmeerd en we worden getrakteerd op een geweldige tocht over het riviertje. Op zeker moment doemen er twee kleine watervallen op met een zwemplateau er bij. Nadat we de kano hebben aangelegd bevinden we ons al snel in het water en na een kleine klautertocht staan we onder een van de watervallen. Een Belgisch stel is ook aan het kanoen en hun ongeveer 4-jarige dochtertje een stoere meid! Ze wil het liefst wel de hele middag blijven zwemmen in haar iets te grote lifejacket en te kleine zwempak. Er schijnen zoetwatercroco’s te zijn maar die laten zich niet zien. Wel zien we vissen, een schildpad, een waterslang en twee vleermuizen. Al met al een geweldige tocht. Als we terug zijn (10km dirtroad) zien we er volgens de manager moe maar voldaan uit. Mooi kleurtje op de wangen! Na wederom een houtvuur, twee steaks en een (alcoholvrij) biertje duiken we al snel onder de wol. Het is inmiddels al weer 20:30, de hoogste tijd dus!