Op donderdag de 5e rijden we vanuit Mount Surprise richting het westen. Het landschap verandert razendsnel onder onze banden. Het kan zijn dat binnen tien kilometer de aarde van grijs naar rood en weer grijs verschiet. Langs de weg staan duizenden termietenheuvels en graatmagere koeien. We hebben inmiddels begrepen dat dat laatste komt door het uitblijven van regen, waardoor de koeien domweg geen gras hebben om te eten. Zelfs een dag miezerige nederlandse regen kan de omgeving binnen een paar dagen laten bloeien en gelukkig voor de boeren, maar ook de inwoners van Queensland barst de hemel open tijdens onze tocht.
We rijden elke dag ongeveer 400 / 450 kilometer om goed op weg te kunnen blijven. We komen aan in Normanton, een aardig dorp met een super vriendelijke man in de ‘library’. Een term die ook ‘informatiepunt’ betekent hier. Hij vertelt ons over de mogelijkheden in Karumba om de sunset te zien, waar we kunnen slapen en eten. Daarnaast informeert hij naar de conditie van de weg naar Lawn Hill. Essentieel voor de daarop volgende dag. We voelen ons een beetje bezwaard als we zonder hem goed gedag te kunnen zeggen vertrekken, nadat we bij een zeer shabby benzinestation de tank hebben volgegooid om de dag daarna lekker door te kunnen rijden richting Adels Grove. Overigens is de stroom net uitgevallen in het dorp wegens het inslaan van de bliksem. Maar deze mensen maken zich geen zorgen, en al helemaal niet nadat hun dorp ooit eens volledig overstroomde. Het kan hier spoken! We kunnen ons wel voorstellen dat het verkoelend werkt als er in de middag een beste plens valt want ooh lala wat is het warm.
We hebben al tijden geen dekens meer gebruikt. We houden het kamperen goed vol ondanks de hitte, daarom hebben we de tent ook meegenomen! In Karumba zetten we de tent op, op wederom een perfecte camping (eigenlijk zijn het caravan parks en zijn wij met onze tent een beetje een uitzondering). Het is low-season dus eigenlijk hebben we het rijk alleen en daarmee volop keuze. We genieten van ok eten op een fantastische plek (Karumba Point) waarna een bloedwarme nacht volgt. Wat ons nu op begint te vallen is dat het percentage ‘indigenous people’ (de Aboriginals dus) nu rap begint te stijgen!