De foto’s bij deze post staan hier: https://sidecar-adventures.com/rl_gallery/houston/
New Orleans naar Houston is wederom geen klein stukje rijden dus knippen we het op met een bezoek aan het Children’s Museum in Lake Charles. We ontmoeten een aardige kerel die ons wat tips geeft voor Houston. We komen uiteindelijk rond een uur of 20:30 aan in het donker en we mogen na bellen met de beheerder op ‘any place you like’ gaan staan. We zoeken iets uit dat nog enigszins droog lijkt en laten ons ‘s ochtends verassen door… een walgelijke camping met kleine kinderen die aan het werk lijken te zijn, vieze toiletten en een even zo ranzige receptie. Het was al niet makkelijk om een campground te vinden in Houston, maar op deze plek, bijna een uur buiten de stad, gaan we het niet volhouden. We overleggen kort: de komende weken kamperen we alleen maar dus zoeken we een hotel in de stad.
De dag spenderen we in het Houston Space Center, wat echt een hele toffe plek is om te zijn, met een hele berg aan artifacten en kennis over de Space Shuttle en de Apollo missies, heel veel natuurkunde-achtige proefjes, filmpjes over poepen en plassen in de ruimte en als klap op de vuurpijl: een Boeing 747 met daarop de Space Shuttle gemonteerd die is gebruikt om het landen te testen. En alhoewel deze shuttle niet echt in de ruimte is geweest is het toch een vet idee dat we daadwerkelijk IN de shuttle zijn geweest. En nogmaals, de combinatie van een Boeing met de Shuttle er op is zeer indrukwekkend. Dat dat in de lucht is gekomen, bizar. Ze hebben dit overigens vooraf getest, gewoon met model vliegtuigjes van een meter lang, die ook in het museum staan. Die crashten, totdat ze de ideale positie hadden gevonden voor de shuttle.
Ook is er een laboratorium waarvan de muren ronddraaien om hun horizontale as. Dit geeft je het gevoel van gewichtloosheid, wat erg grappig is te ervaren. We kunnen er wel uren blijven, maar we hebben niet allemaal dezelfde aandachtsspanne. Zoals gezegd, Sal groeit. Hier volgt de communicatie tussen vader en zoon nadat zoon een mini space shuttle heeft mogen pakken in de gift shop.
‘Papa, mag ik mijn space shuttle uitpakken?’
‘We zoeken nog even een t-shirt voor papa, dan gaan we afrekenen en dan mag je hem uitpakken’
‘Papaaaaaa, mag ik mijn space shuttle uitpakken, alsjeblieft?’
‘We zoeken een t-shirt voor papa, we gaan afrekenen en dan mag je hem uitpakken’
‘Papa, zullen we gaan afrekenen?’
Maar hij heeft hem pas uitgepakt na het afrekenen en de space shuttle ging mee naar bed…
We hebben in Lake Charles dus als tip gekregen om naar naar de Kemah Boardwalk te gaan. Boardwalks zijn een soort kermissen net zoals we die in Ocean City hadden. We gaan met zijn 3-en in het reuzenrad, ik ga met Sal in het treintje en we drinken wat op een bankje. Op het bankje vergeet ik alleen onze fotocamera, waar ik pas tot mijn schrik bij de auto achterkom. Hannah rent terug en gelukkig staat daar nog iemand met de camera. Bij het hotel aangekomen maak ik gelijk een backup van de foto’s. Die camera verliezen is niet leuk, maar de foto’s komen natuurlijk nooit meer terug…
De volgende dag, donderdag de 27e, ga ik met Sal op pad en draagt Hannah zorg voor het laten wassen van de auto (van binnen en buiten) en wat andere noodzakelijke dingen. Houston is verder niet een stad die ons erg aantrekt dus spenderen we ook geen tijd in ‘het centrum’. Het is wel een rijke stad met veel industrie, bedrijven en een zeer groot medisch ‘kwartier’ waar wij midden in zitten met ons hotel. Het eten in het hotel is prima, de mensen super aardig, dus cocoonen we daar en gaan op tijd naar bed. Op vrijdag sturen we 10 kilo overtollige kleding en de nieuwe laarzen van Hannah en Sal richting Nederland en komen na een relaxte tocht, waarvan een deel over Texas’ (spreek uit Texis) Farmroads aan in de voormalige Duitse enclave New Braunfels voor onze bezoeken aan Austin en San Antinio!